Lees hier de blog van Johan Dreijer, projectleider bij de gemeente Assen. Hij neemt je mee in een once in a lifetime experince over het legendarisch “Wish you where here” van Pink Floyd.

Johan Dreijer als projectleider altijd in bedrijf.
David Gilmour – lead vocals of Pink Floyd (single uitgebracht in 1975).

Johan: Wish you were here is een nummer waarin de titel voor veel mensen van toepassing is. Ik heb bijna al mijn concertkaartjes bewaard en van veel concerten valt wel iets leuk te vertellen. Het concert-kaartje van Werchter heb ik uiteraard ook nog.

Ergens in de zeventiger jaren bespraken we op school tijdens Engelse les de elpee Animals (hier worden mensen vergeleken met dieren) van Pink Floyd. Sindsdien ben ik ze gaan volgen, muziek gekocht en een groot fan geworden van hun muziek. Ze hebben prachtige muziek gemaakt en staan ieder jaar met meerdere nummers hoog in de top 2000.

Met de bus naar Werchter

Begin 1989 stond er een advertentie in de krant (DVHN) van Paulusma reizen. Er werd een busreis georganiseerd met entreekaartjes voor een concert van Pink Floyd in het Belgische Werchter. Samen met een kameraad hebben we de reis geboekt. Voor het eerst als plattelandsboertjes gingen we naar een groot concert van Floyd en nog wel in het buitenland. We vertrokken rond een uur of tien vanaf het Station in Groningen in een volle bus met fans. Paspoort mee, kaartjes mee en op naar België en onderweg natuurlijk sterke verhalen en veel muziek in de bus. 

Na een lange reis kwamen we halverwege de middag aan bij het festival terrein. De bussen werden op een speciale parkeerplaats gestald. De afspraak was dat een uur na het concert je terug moet zijn bij de bus, ben je er niet dan heb je pech. Het was zeker een half uur lopen naar het terrein. Tegen vijf uur gingen de deuren open en mochten we naar binnen. We kwamen aan de praat met 2 jongens uit Kaatsheuvel en brachten de tijd zittend door met eten en drinken en praten over muziek.

Een qudrafonische geluidsinstallatie

Het terrein was indrukwekkend groot, een enorm podium met heel veel instrumenten verborgen onder plastic folie. Pink Floyd had in die tijd een quadrafonische geluidsinstallatie waardoor je tussen de indrukwekkende boxen stond. Tegen acht uur, half negen  zou het concert beginnen, en het terrein was ondertussen vol gelopen. Ik besloot voor die tijd nog even te gaan plassen bij de toiletten. Op de weg terug naar mijn kameraad werd het plastic van de instrumenten gehaald en ging het publiek staan en schoof naar voren.

Ik wist waar ik ongeveer moest zijn maar kon mijn kameraad niet terug vinden. Na een poosje zoeken vond ik de beide mannen uit Kaatsheuvel terug en zij vertelden dat mijn kameraad naar de zijkant was gelopen om mij te zoeken. We waren elkaar kwijt geraakt! Dit was nog in de tijd dat Mobile telefoons niet bestonden.  Maar goed Pink Floyd hield hier geen rekening mee en begon te spelen. Gebruik makend van een geweldig lichtshow, een bewegende varken (Animals) die over het publiek dansten werd het een onvergetelijke show. Met als een van de absolute hoogte punt het nummer “Wish you were here”, het nummer werd door meer dan 50.000 mensen meegezongen. Kippenvel! Het concert duurde meer dan drie uur en was fantastisch.

Tegen twaalf uur was het concert afgelopen en op het slecht verlichte terrein ben ik weer naar de uitgang gelopen. Omdat het erg donker was wist ik niet precies meer van welke kant ik nu was gekomen. Ik kon me in het donker slecht oriënteren en door de grote hoeveelheid publiek werd je nauwelijks bewust een kant op geduwd. Al met al was ik de richting naar de bussen volledig kwijt. Na wat navraag bleek dat ik de verkeerde kant op liep en moest door de drommen mensen terug lopen. Om een uur zou de bus vertrekken met of zonder Johan. Gelukkig vond ik de bus net op tijd terug. Iedereen was allang weer terug en mijn kameraad stond al een poosje bij de chauffeur te wachten en te vragen om nog even te wachten.

Al met al een onvergetelijke concert met voor mijn kameraad op dat moment toepasselijk “Wish you where here”. Later hebben we er smakelijk om gelachen maar op dat moment had ik het niet te breed.

De hoes van het album wish hou were here van Pink Floyd (1975).

Voor belangstellenden luister eens naar de cd “The Delicate Sound of Thunder” een live concert registratie destijds van dit concert Popkrant oor schreef destijds dat het van studio kwaliteit is.

De hoes van het album Delicate Sound of Thunder van Pink Floyd (1988).

Categorieën: Vrije tijd

1 reactie

Gerda Koopman · 13 januari 2021 op 19:28

Leuk idee zo’n website! En leuk verhaal van Johan. Brengt me terug naar de tijd dat je voor een concertkaartje uren in de rij moest staan…. wat een verschil met deze tijd, waar je ik nu kaartjes digitaal in mijn postvak te wachten heb staan, want vanwege de coronacrisis worden de voorstellingen en concerten veelvuldig verplaatst. Ik blijf hopen op betere, muzikale tijden!
Mijn favoriete band is trouwens Bruce Springsteen and the E-Street Band 🙂

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.